Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Güneş mi battı,
Ay mı tutuldu,
Göz göremedi,
Her yer karardı,
Sessizlik çöktü,
Sensiz bu dünya,

Seveceğin seni yakın, kılmıyorsa Allah'a,
Vazgeçmezsen eğer ondan, gireceksin günaha.

VUSLATIMIZ

Mahşere kaldı bizim, ne yazık vuslatımız,
Açılmadı dünyada, kararan şu bahtımız,
Yaşatmak için aşkı, verilmişti ahdımız,

Mesele tinerci olmak veya olmamak,
Asıl sorun sebebini araştırmamak,
Kenarı diclede kurt kuzuyu kapmışsa,
Hakkın terazisinden mümkün mü sıyrılmak.............İNSANİ

Ne partimiz bir dindir, ne mezhep ne tarikat.
Kuldan beklenen yalnız, yaradana sadakat.

Ölmeden ölebilen, korkuları yenmiştir,
Ölümden ötesine, insanlar hükmedemez,
Ölümle dirilenler, nefsine direnmiştir,
Korkularla yaşayan, ölmeyi düşünemez,

KARARIM

Israrın anlamı yok,dönüşü yoktur artık,
Bu yola baş koymuşum,vazgeçmemi bekleme,
Sanma pabuç bıraktık, amacımız besbelli,
Düşünüp anlamadan,başka anlam yükleme.

Yok iken hiç bir zerre,ancak var idi Allah
O zamanda yok idi ne akşam nede sabah

Ne zaman vardı anda nede mevcut bir mekan
Ol demeden olmazdı dünya dediğimiz han

Kavmi kimliğim tercihim değil,
O yoktan var edenin tercihi,
Ey nefsim yaradanına eğil,
Yaradandır tercihin sahibi.

İnsan diye yaratıldım,
İnsan içine katıldım,
Terazinin kefesinde,
İnsanlığımla tartıldım.