Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ölmeden ölebilen, korkuları yenmiştir,
Ölümden ötesine, insanlar hükmedemez,
Ölümle dirilenler, nefsine direnmiştir,
Korkularla yaşayan, ölmeyi düşünemez,

Ne partimiz bir dindir, ne mezhep ne tarikat.
Kuldan beklenen yalnız, yaradana sadakat.

Sen benim ruh dünyamda, derin izler bıraktın,
Yalnız ruhuma değil, iliklerime aktın,
Farkında mıydın bilmem, yaktıkça daha yaktın,
Nihayet en sonunda, beni öksüz bıraktın, beni sensiz bıraktın.

Sana mı sitem etsem, kendime mi bilemem,

Güneş mi battı,
Ay mı tutuldu,
Göz göremedi,
Her yer karardı,
Sessizlik çöktü,
Sensiz bu dünya,

Takdire ram olmayan, demesin Müslümanım,
Takdir ile beraber, tertemiz olsun anım,
Bilirim ki yaradan, benim güven limanım,
Takdire ram olmuşum, diyorum Müslümanım.

Seveceğin seni yakın, kılmıyorsa Allah'a,
Vazgeçmezsen eğer ondan, gireceksin günaha.

Mesele tinerci olmak veya olmamak,
Asıl sorun sebebini araştırmamak,
Kenarı diclede kurt kuzuyu kapmışsa,
Hakkın terazisinden mümkün mü sıyrılmak.............İNSANİ

VUSLATIMIZ

Mahşere kaldı bizim, ne yazık vuslatımız,
Açılmadı dünyada, kararan şu bahtımız,
Yaşatmak için aşkı, verilmişti ahdımız,

Kavmi kimliğim tercihim değil,
O yoktan var edenin tercihi,
Ey nefsim yaradanına eğil,
Yaradandır tercihin sahibi.

Gece gündüzü sarıyor,
Gündüz geceyi kavrıyor,
Ömrü kemirmek isteyen,
Dünya durmadan dönüyor,