Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bencillik yapınca beşer,
Rüzgar bene doğru eser,
Testere olmak dururken,
Neden beşer oldu keser.

Tesbih tanesi gibi, dağıttılar ümmeti,
Beyinsizler yüzünden, istediler zulmeti,
Zalim aralardaki, bağlarını eritti,
Hainler bulunmazsa, dik durmak mümkün değil,

Tevhide inananlar, şirke nasıl girsinler,
Tekbiri yücelterek, şehadete yürürler,
Çiğnetmezler kimseye, mukaddes değerleri,
Onlar birer yıldızdır, göklerde görülürler.

Tencereye sormuşlar, neden dibin kapkara,
Tencere cevap vermiş, senin ki benden kara,
Tabaklar dile gelmiş, içim de dışım da bir,
Gocunacaktır elbet, kim de var ise yara.

Unutanlar bilsinler, dünya dönüyor,
Benim senden çektiğimi, herkes biliyor,
Yüreğimde yanan ateş, artık sönüyor,
Bedenim de dayanmıyor, her gün eriyor,

Ben kime şikayet edeyim, söyleyin bana,

Dünya mümine geniş, münafıklara dardır,
Münafıga tek nefsi, vazgeçilmeyen yardır.

Münafıklar bencildir, çıkarını düşünür,
Kibir ile nefsini, hindi gibi şişirir.

Tekrar her zaman iyidir,
Algı tekrarın izidir.
Algı için bulgu aranır,
Bulgu da olgunun gizidir.

Beni tanıyan tanıyor,
İçimi ben biliyorum,
Dışım eli yakıyor,
Size hayır diliyorum,

Yağmadı ne yağmur ne de kar
Görünün odur kuraklık var
Rabbim beyinsizler yüzünden
Bizi helak eder misin Yar

Göğsü paramparça topraklar

Yağmur gibi göz yaşları, o masmavi gözlerinden,
Yüreğimi öylesine, etkiledi ki derinden,
Hangi kara bulutlardır, gözlerinden yaş akıtan,
Seni çekip alabilsem, gökyüzü derinliğinden,