Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Dünyası var, dünyası var,
Herkesin bir dünyası var,
Bu gün doğan insanların,
Bilinmez ne gün yası var.

Yazısı var, yazısı var,

Gönül sesimin telleri akort tutmuyor,
Dönüp aklıma yönelttim, baktım yutmuyor,
Belleğimde ki kayıtlar, hiç unutmuyor,
İnsan kendi kendisini, neden aldatır.

Akıl sahipleri bir kez, yanlışa düşer,

DÜN GİTTİ

Ey sesimi duyanlar,
Uyuyup uyananlar,
Fani olan dünyaya,
Zamk gibi yapışanlar.

NEŞET ERTAŞ USTAYA

Garip geldi garip diye andılar,
Güller soldu bülbül yasta be usta,
Sevenlerin gelip sana yandılar,
Seni arıyorum nerdesin Usta.

Ne sen yan ne ben yanayım,
Ne sen yak, ne ben yakayım,
Ateş sevdalılarına,
Birlikte karşı duralım,
Önce biz insan olalım,
İnsana saygı duyalım,

Neyim varsa veririm, istiyorsan canımı,
Aşkınla ben eririm, görmezsin dumanımı,
Bırak yalnızca bana, ağrıyan sol yanımı,
Ne olur görme benim, dide-i giryanımı.

Memnunsun bu gidişten, yaptığın işkenceden,

Empati yap empati yap,
İnsan isen epmati yap,
Empatiyle işin yoksa,
İster saman ol ister sap,
Taptığın Allah değildir,
Gayrı neye taparsan tap.

Bu dünyanın vefasını, ben görmedim, herkes bilsin,
Çekiyorum cefasını, gücü olanlar dinlesin,
Gören görmüş sefasını, ben gibi garip neylesin,

Neylesin garip neylesin, kime şikayet eylesin,
Herkes kaderini görür, mümkün değil ki görmesin,

NEREYE GİDİYORUM

Etrafımda sayısız, koşuşturan gölgeler,
Gürültü kabilinde, anlam yitirmiş sözler,
İçim volkan dışımda, buza kesmiş bölgeler,
Üzerimde buz gibi, oku andıran gözler.

Ölümden korkuyorsa, kişi bilir kendini,
Yaşamından çıkarmış, kale almaz dinini,
Tanrının karşısında, seçmiştir tercihini,
Hatırlamak istemez, gireceği kabrini,