Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bir eser bırakmazsam, yad edilmez hiç adım,
Rızai ilahidir, hem eserden muradım,
Boş teneke misali, boşa ses çıkarırsam,
Cehenneme götürür, atacağım son adım.

Bu benim son akşamımdır seninle, sen beni bekleme gelmeyeceğim,
İnan ki dur diyeceğim gönlüme, gönlüme asla sevme diyeceğim,
Pişman değilim aşık olduğuma, başka birini de sevmeyeceğim,
Senin yerini kimse dolduramaz, yeniden sevsem seni seveceğim,

Son Anıma

Ellerimde kelepçeler, pranga ayaklarımda,
Gündüzleri hayalimde, geceler rüyalarımda,
Seni öyle özledim ki, belleğim alarımlarda,

Neyin yok söyler misin? Beklediğin ne senin,
Elin kolun ayağın, yok mudur senin beynin,
Akılla donatılmış, duyguyla yüklenmişsin,
Farkında mısın söyle? Sana verilenlerin.

Benim kaderle sorunum yok,
Boynum incedir Rabbim-in takdirine,
Boş laflara da biliniz ki karnım tok,
Vakıf değilim kainatın sırrına,
Bilirim ki Allah var ve beni yaratmıştır,
Ve her şeye kadirdir,

Söylemek lazım, söylenecek ne varsa,
Söylenmeyen söz için sorumluluk var,
Sen söylemedin diye olay olursa,
Sana da yüklenecek sorumluluklar.

Ne çok mutlu olmuştum, bana sevgilim derken,
Dünyalar benim oldu, sevincimden uçmuştum,,
Neden gideceğini bana belli etmedin,
Yıkılmış tükenmiştim, bana veda ederken.

Yine yağmur başladı
Bu yağmur yağınca bak
Neler neler olacak
Yeni filizlere bak
Ne güzel yeşerecek
Yeni ufuklar bize

Az çileler çekmedim, bakınca geçmişime,
Çektiğim çilelerim, tek tek girdi düşüme,
Bin kere pişman oldum, dünyaya gelişime,

Tükendim ah tükendim, bırak beni tükendim,
Kimseyle sorunum yok, sorun yalnızca kendim,

Toprak devri daimle meşgul,
Bazen sebzedir bazen de gül,
Dün vazgeçilmezim diyenler,
Bugün yolda topraktır oğul.