Bir duvar örelim
karanlığa,yalana
küçük bir dere aksın
kuş seslerinin türkülerine
ses katsın doğadan
bahçenin köşesi olsun
beni oku
ben umutsuz aşkın
mısraları değilim
bir çınarda değilim
devasa asırlık
hayatım yaşanmış
Belki bir gün
karşılaşırsak yolda
karşı kaldırıma geçme sakın
yanımdan geç
o bile yeter
onca hasrete
unutmanın tek çare olduğu
hayatta
unutamamak
nasıl bir acıdır hiç düşündün mü
her akşam çöktüğünde gözlerine
silik bir hayali
Çağırsan gelirim dedi
sadece bir nefes uzaktan
söyleten belki aşk belki hasret
yada bir fincan kahveden ibaret
gönül duymak istediğinde
benim duyduğumdan ayrı
DİYORUZ YA
hiç rengini belli etmiyor
demek ki rengimiz var
hatta rengarenk olanımızda
ben maviyim,sen kırmızı o yeşil
deniz gibi engin gökyüzü gibi
şiir yazar methiyeler dizersin
zaman altından akıp giderken
bu benim der hayaller kurarsın
o arada bir uğrar sonra kaybolur
elini uzattıkça uzaklaşır dokunamazsın
adam kadına anlatamaz sevgisini
ÇOCUKLUĞUM
gelincik kırmızısı boyalıydı
rüzgarların savurduğu yapraklar
hayalinde rengini alıp gitti
bir sap üzerinde sallanan kocaman bir baş
bir dağın yamacına sığınmış
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!