Hasretimi çektiğimiz çok şey
ya çok eski bir hatıra
yada son kalkılan masa
iki fincanın etrafında ki
kahkahalar karışan sohbetler
göz göze anlatılanlar
hayatın bir yerinde duruyoruz
aşk yok sevgi yok olan yalnızlık
sen varsın sadece hayatın bu deminde
çocuklar kuş misali kendi rüyasında
hayattan yorulmuş bir eş çogu zaman
sanada cazip gelmeyebilir aynı kadın
Gitmesen diyorum
eylülde
sana maviyi anlatırdım
sakin denizlerin
sarıyı anlatırdım
yorgun ağaçların
beklemekle geçer
kısacık bir ömür
neleri bekledik
sor hele kendine
sabahı bile bekledik
zaten olacaktı
Bekliyorum
beni arayacağın o sabaha
kaç gece daha var
unutma diye bıraktığım
kahkahaları hatırlayıp aramana
bitmez denen zaman iki kelime
yoklarımı taşıdım yıllarıma
varımı yoğumu önüne döktükten sonra
bir köşesinde gülümdüm bahçemin
eller duvar çevirmiş görmedim geçtim
gençlik be belalım
hala her sabah gözüm yolun köşesinde
şimdi başımı dizlerine koyup
uyumak var şu an aklımda
altmışlık koca bir çocuk gibi
rüyalara dalıp gitmek hayalim
hayaller hep on sekizlik canım
içinde senle dolu dolu hayat
bu da hayattan gerçek bir resim
çoğumuzun yüreğin dekinden farksız
zirvede yalnız fırtınalara kafa tutan
hem sevgiden hem baltadan ırak
bazen gün içinde bir çobana yoldaş
bazen bir kartalın sığındığı gerçek
ne yollardan geçtin
ömür dediğin hayatın içinde
önünde umut ardında hüzün
kimleri gördün kimleri sevdin
ne aşklar yaşadın delice
hiç bimez zannettin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!