hadi tut elimi
dönelim
eriyip bitmiş bu sevgiden
yeşil günlere
ara ara beyaz çiçek
menekşe
Gönül akıp giderken peşinde
ne nota bilirdi ne usul
bir ateş bir nur peşinde
yıllar bitti ömür bitti bitmedi umut
ud mızrabında telleri okşadı
kime verdik en son selamı
içten ve yürekten gelerek
gözlerinizden ne zaman damladı
bakarken sevgi damlaları kime
bunlar unuttuğumuz insanlığımızdı
hayatı oyun sayıp oynayanları
alkışlamaktan vaz geçtim
biten günün ardından agıt yakıp
dertlere ağlamaktanda vaz geçtim
giden el sallamak gelene hoş geldin
demektende vaz geçtim
yağmuru bekliyorum
balkonumda
yazın kavurup kuruttuğu
gözlerimle
sonbaharın ilk günleri
biteli çok oldu
Ben gidersem üzülmeyin
Ayrı kalmam sizlerden
Görürsünüz
Gece yıldızların arasında
Bazen de balkonun önünden
Geçen bulutlarda
tek seven
aklım var benim bana ait
beni seven beni düşünen
başka neyim olabilir
ellerim ayaklarım gözlerim
yıllar dolmuş yüzünde
kiminden taşmış hüzünler
hayat bu deyip yaşayanın
hala yüzünde gülücükler
ölenle ölünmüyor gayri
zaman değirmeninde
bugün yine gün batarken
o tepedeyim
oda yalnız tek başına
yürüyüp gidemeyen bir
zeytin ağacı
belkide bir çobandan
zimin gibi
ben ve çantam karar verdik
alıp başımızı gitmeye bir yere
yaşama sevincimizin yeşereceği




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!