Gün gelir bir gün diyecek söz bulamazsın
Kelimeler tükenmiş bir daha
Yazamazsın
Kaderine çelme takıp bir yere
Varamazsın
Maziye bir bak kaç aşka misafir olmuş yüreğin
Bir allahım diye ağlarsın
Bir de anam
Bir sevdiğine yanarsın
Bir de yavrularına
Bir babana güvenirsin
Bir de dağlara...
Çocuklar gibi olmalı insan
Hep şeker yiyecek gibi.
Tatlı tatlı gülümsemeli
Kahkahalı biraz da.
Çocuklar gibi olmalı insan
Bayramlıkları yatağın başucunda
Gün olurda ölürsem senden önce
Hatırla beni sabahın bu saatinde
Giden özler mi bilinmez
Dönüleceğinden hiç te söz edilmez
Şaşırma kuruttuğun çiçeği bir gün karşında görünce
Bugün ben olmak istemedim
Bana ait değil bu tırnaklar
Yarım yamalak boyanmış
Uçlarından tırtıklanmış
Kırık bir aşkın hikayesi gibi
Yayıldı her yere garip bir çığlık
Şu dağlara ovalara çöktü sinsi bir sessizlik
Sanki gölden çıkmışta
Ağaçlara yaslanmıştı akşamın paslı rengi
tenine işlemezdi zemheri ayazı işte o vakit
Yalan söylemek istiyorum
Günaha girmek
Biraz da aldatmak
Anlayacağınız
İnsan olmak istiyorum bu gün
Şu sabahın alacasında
omzumda bir kuş sesi
ayaklarım
nemli toprakta yürüdü
Gözlerim sevda çiçeklerine
şarkılar söyledi
Söyle bana kandil
karanlığı mı seversin
aydınlığı mı
Demem şu ki
O duvarda öylece ne beklersin
Birgün kader çıkagelir
Çalar kapını buyur edersin
Sırtına minder koyar
Yorgun ayaklarını ovarsın
Bitki çayı demler
Birde ona türkü söylersin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!