Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Motorsuz merasimsiz römorksuz
Ansizin cocukca bir hevestir ülkesi ask..
Kalptense ufak kücük sey göründügüne bakma sen
Hepsini biliyor
Anliyor okuyor dinliyor söylüyor
Susmak bilmeyen dillerde irmak neyse neyse caglayan

Biiyorum
Bilmez miyim elbette,
Gelmez gitmez idiysem de belki yan basarak belki düz giderek
Kuru ve gevrek dallar üstünden eski bir köprüyü savusup gecmeye
Günde kavrulmus güneste yanik toprak mahsulleri aza coga eker bicerken
Yagmurun kendi duasina durmus

Kirada gibi gün
Kar siparisli ve buz kesip dograyarak daga bayira caddeye sokaga
Saysan in cin kim yooook kimse ayaz
Dominoda hic beklenmedik gelenmis gibi cekene elde esir kalan
Inat ettim bana sarilan ayaza sinemi gögsümü serdim
Köpegini gezdiren dul kostakla bir iki laf

Bazı doğru gibi durduğu sanılan iyimserlik gösterişli yanlışta toplumsal nabzın yoklandığı topyekün - ve sanki en ufak aykırı davranışlı istisnaya dahi boğulduğu topyekün duygusal acıma rutinlerinde suç ve günah sayar gibi linç kilitlenmelerine odaklanıp yer vermeyerek - ve hep birlikte niye SADAKAYA muhtaçlığı över kutsatır ki her alem merhamet boyama ve masumiyet süslenceli travma. ??

Kimsenin kimseye muhtaçsızlığını ve onurlu özgünlükte herkesin kendi gerçeği olabileceği değerliliği hiç kimsenin tenezzülüne, kibrine, şekerine, keyfine, kaprisine , bir parmak balına yahut acı şerbetine yahut rast getirdikçe denk düşürdükçe kıyakçısı bozalı yamalı idareten sevinç getirilerine veya ortalıktaki acziyet düşkünü vaziyetten kendini tatmin etme çıkarımı yapıcı bayramlık ayakkabısına veya tuzuna ezilsin incinsin üzülsün ki insanlık. ???

Kurumsallaşmadır güzel değerli ve devamlılığı her ihtiyacı karlılayan üretkenliği paylaşımı koruyup kollaması ve istikrarı olan hayata dair her şeyin . İnsanca yaşamak herkesin hiç kimse muhtaçlığına, sadakasına, tenezzülüne , ahkam kesmesine , dilencilik kutsamasına, sadaka mühendisliğine ve zavallı gördüğünün üstünlüğünü taslamasına bırakılmayacak herkesin hakkı ve sonsuzluk mirasıdır. Çünkü hele hele de bugünün durmaksızın acımasızlık, bencillik, menfaatçilik , çıkarcılık, zorbalık, hırs, gösteriş, kibir, korku, kuşku, güvensizlik, saplıkınlık , kahır, bela, şiddet, tacşz, tecavüz ve pisikomanyaklık üretip çoğaltanlar dünyasında her iyi niyetli yaklaşım görünümlü foya, hayatın ve insanlığın bütün doğal masumiyetini yerle yeksan etmeye çarçabuk bıkıp usanarak piyasada dolaşan çirkefliğin nüfusuna kaydolduğu sırada hiç kimsenin keyfiyet acınmasına veya muhtaçlık sadakasına ricacı minnetçi olmamak tüm zamanlardan daha çok insanlığı mecbur ve seçici kılmakta. Anlık , rast geldikçe ve geçici rica minnet karşılama gösterimlerinin , karşıdakini küçük düşürücü, teşhir edici ve rencide utangaçlığına yükleme yaptığını hiç umursamayarak duygusal savrulmalara hitaben kendine iyimserlik cilası parlatma tezgahlamanın ötesinde ve dışında hiç bir kalıcı iyileştirmelerde bulunmayarak muhtaçlık zavallılığını kabullenip kanıksamayı artırır. Toplum iradesini temsilen her alanda insanlık onurunu, yaşama hakkını ve hukukun üstünlüğünü ayrı gayrısız herkese yaşatan ve yerleşik hayata kurumsallaştıran yere inanıp güvenmektir Esas olan. Ötesi ilerisi ve gayrısı günübirlik geçicilikte bugün veren yarın kahredip lanetleyen acıma duygusu kışkırtıp - bilhassa da saf temiz dupduru doğal pırıl pırıl çocuk masumiyetini istismar vitrinine koyan- köpürterek kişi keyfiyetini ayrıcalıklı meşhur ve meşru kılan fasa fisodur.

Herkesi cala azap kapida esikte
Hizaya sokup siraya dizerek ince zar kalinligini ölcen
Adini kötüye cikarmis tüm olumsuzluklarin birikip beklestigi
Bütün sorunlar toplamindan icerlere ilerleyip kapanarak
Eritip sindirmeye calisan bütün toplumsal bozukluklarla sag ve diri cikmaya
Öfkesini siddetini bunalimini gerilimini üstü tozlu esyalarla örtülü

Depremden degil
Afetten degil
Birkac günlük gezginlige insan hayati diyorsan
Var cadirinda küflü ekmege bozulmus suya dolmus tikanmis kuyuya
Dag dorugunda orman korulugunda ve dere tepe yatagina
Ev kurdum

Kiliktan kiliga evreden esige girip gecerek mihrak
Kendi kabugunun icinde kapandigi yerden yirtinsa bagirsa kim duyar
Kayis kusak cazibesine kapildigi zikzaklarla hiz seviyesini
Kivrandigi acilarda sonu gelmez önü alinmaz siddet seviyesine cikartarak
Üstün
Magrur

Bütün yer ve gökyüzü kaynaklarina capulcu
Haydut harami karakterinden dogma büyüme sabika siciliyle
Ezelki asildan esastan uru kökü seceresi temelli soysuzlara
Sonradan görmelerin eklenip ulanarak dünyayi yasanmaz cekilmez
Diledigini keyfine kiyak soygun vurgun talanlarla besleyip bileyip yasatan
Dileyip istemedigini de ya mezara ya godese

Kendi cenazesine yetişemeyen
Azgın sularda ömrü tükenmiş kayıklar gibi kasırgalarda çalkalandıkça merhum kıyıya vurduğu
Palaspandıras silinti süprüntü
Gerilmiş bükülmüş tuzak kapanları gibi martı çığlıklarına boğulup bulanarak
Kül benizli hıçkırıkları orta yerden kopan gök gürültüsü boz bulanık
Masmavilerini gardorapsız kenara koymuş çıkarmış beyaz köpüklü deniz dalgalarını andıran

Bir dahakine
Belki orda değildir ne kule
Ne köprü
Yapraksız dalsız ağaçların kış günü gibi bir dahakine belki sen de yoksun
Ölmez de bahara yaza
Sabahlara çıkarsa bile zaman mekan kainat..