Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Yapma bana böyle
Cekip cgirdikca azar kopar sonra tespih
Gecenin her yerini giydiginde karanlik sessizigin aklina yok yerden
Halatlari zaten dinmesi zor kasirgalara koparmis limanlara
Hep sarhos tarafin denk geldigi
Defterin bos yerleri zaten senin satir ve sayfalarindi

Ömür vardiyasi divane deli bir irmak
Her damla yasam sevinci yüzü suyu hürmetine askla giyinip görünüp
Cirilciplak yürek cirpinislarinin dolap dönen degirmenleri pervanedeyse
Niyet etmistir
Yol gütmüstür
Hasret yanmistir

Rivayete göre degil
Degil midir ki söze kendinden bahseden mesele sevgidir, sevgidendir
De hadi gayret deyip ahir zahir yagmur yel yabandan..
Serilmis sofrasina eylenip odalanip dolanan göcen zamanin
Geldigin gectigin ziyarete bedeldir tutamlanmis topraga yudumlanmis damlaya
Öylesine siradan sanarak yürünmüs yolun

Mart kadar…
Nergis navruz menekse…
Gelir gider estikce devran dönen zahir zuhur
Vardikca topragina cekip götüren mor duvakli perdesiz düslerin talihine
Bahtim asktan olsun dedim topraga düstü gölgem
Beni beldesine sürgün seyran etti

Pek hazreti mevlütlü devletli hazret
Mevlana
Gene ben sana eğer;
' Dün dünde kaldı, bugüne yeni şeyler söylemek lazım cancaazım '
Dediğine hepten kabul olmayıp
Dersem ki dün olmazsa yarın, nasıl dün olsun?

Yamacin yüzü el sallayip giden mendil
Galebe baldirandan sütlegen sürüp calan azap gibisi
Bülbülüm bag gezerim asigim dag gezerim telli cümbüslüden
Kuslar büyümüs kuslar büyüdükce sokaklar sogumus
Evler kücülmüs
Damlar üstüne kiragiyla örtünüp uyanan tello gider yan gider

Gökler yere yagan yagmur kar
Yillandigi kundakta hep cocuk olmayi ahdedinmis frez boyunda tarlalar
Vakit bu vakit…
Camlari buzlanmis kristallerin dünyayi ressam ettigini unutayazan dünkünü
Vakit bu vakit, üzümlere boyanmis sarhos gönüllü salkimlarda sevda cemresi
Unutulmaya yüz tutmus ceviz kabuklarina siginip saklanan gazelharman

Lokantadan tam ciktiydim ki, pek de güzel…
Böylesi de olmadi degil yani ciplak ayaklarinda yazlik sandalet
Bagciklarini baldirina kadar sarmis dolamis etekligi ip ince ve sapsarisin
Kollari omuz boyundan üryan boncuklu kolyesiyle sütyensizligi besbelli
Cicekci dükkanindan cikan kadina sen daha güzelsin der demez
Dar ve yokus yukari sokagi birlike yürüdük

Dünyaya gertirenlerin degil
Dünyada sevincine ortak olup kahrini cekenlerin hic degilse
Yanlis bisiklettessin
Kavanoz yanlis
Aklini kalbini hatirani gelmisini gecmisini azat bir yerde birakarak
Bilinmez gelecegin hukuk kanun tanimaz

Gün batarcasına, ay solarcasına, insan ölürcesine
Soyuluyor üstünde ne varsa acımasızlığı
Sendeleyerek ve gizsiz maviyi de batırıyor kirli yağmurlar
Haramiliğin elinde kan kusuyor kırmızı
Kırmızı..
Kopa kopuşa saldırıveren devlerle birlikte uyanıyor