Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Unutulup da nabzı yoklanmayan yürek
Yolu yürünmeyen çığır açımlarını öksüz bırakıp da
Unutup da..
Köprüyü insana iletecekken,
Şehri insanla şen kılacakken çocuk sesli cıvıl civelek..
Haraba hozan salarsa tutuklayan dehşet

Sevmelere dahil olmak
Onca göçerliğin vardığına değen
Sonsuz hoşnut kalmaların el ve gönülbirliğiyle kurulu konağı
Sevmelere mü-dahil olmak ezik büzük artık bir kül tablası
Leş beleş...
Sevmelere dahil olmak gün gibi aşikar,

Tane tane
Bir tane
Yok yere yitiklere yıllanacağına zaman fuzuli
Vara… tane tane bir tane
Biri çıksa dese ki…tarifsiz bir dille birisi…
İnsanın dupduru bakışlarından dökülenlerdir düşünceleri

Mürüvvetin daim olsun
Öpen koklayanların tıpkı senin beni
Şu dünyaya el bebek gül kundaklarla
Getirip gezdirdiğin gibihayalden düşten
Hangi zamandan
Nasıl iklimler dilemişsem

Dünya sana bakar
Sense üstünde ağıp dödüğün dünyam nerem diye
Öksüzü nerde kalmışsa insana
Şaşkınım benim..aşktır buna sebep bilirsin ya
Bir de ben bilirim seninle birlikte yandığımdan
Yağmur gözlerinle bulutların sofrasında

Dediydim ki
Sevilir mi sevilir
Gidilir mi gidilir
Gel oldu muydu
Bahis konusu senden olunca
Karmış

Sevgide sevgili oluyordu hersey,
Zamansa en güvendigi ellere birakiyordu aski suyu tohumu ve topragi
Bir bulanip bin durulan deryalari gönül irmaklariyla yuyup arindiran
ve cocukca bir özlemi cagladigi yerden yeniden yürek sahibine iletip birakan
Iyi ki geldin misafirligine dünyanin ey güzel insan
Sevgi topraginda iyi ki ahbap yaren olduk

Bazı fotoğraflar var ki
Yakalanır bile bile hayat
İşler iyce değişince bağında
Hayatı tatlandıran sonsuz bir tat demince
Sunulmuş üzüm salkımı şarabı gibi aşkın
Gezersin

Varim yogum bundan ibaret diyerek
Ölcüye tartiya yumruk kadar yufka yüregiyle evlenip barklanan
Yorulup yogrulmus inis cikislarini ufuk cizgisiyle yüklü basaga hayal kuran dallara
Hic yitirilmeyen gülümserliginde umudun sevincin hosgörüp hosgörüsmenin
Toprak tabiatli insandir evlek adim fersaaah fersah
Terzisiz dükkansiz icinden kopup geldigi hayata sürgün cigliklari yide güde

Sofrasina serdigin tadina doyumsuzluklara
Yeter ki yesillik olsun turunc olsun balbörek olsun
Dedikleri gibi topragi tabiati insan soylu yürekli
Gönül sofralarini güttügün gaile ayni degerle
Sevgi arayip sevgi dileyip sevgi sunsun
Ask varmak bu ahvalde kendiliginden olan