Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Tarihin çok eskidir, çok isimle anıldın,
Son olarak levhada Gebze olarak kaldın.
Kocaeli,İstanbul arasında var oldun,
Varlığın insanlara huzur veriyor Gebze...

Sanayinle, gücünle yüzleri güldürürsün.

Güvenme hiç kendine, aldatacak çok şey var,
Kimiye Cennet gibi,kimiye Dünya çok dar.
Bir yandan izdiraplar, öte yanda gülenler,
Bir seraba dönüşür,Dünya'da aldatanlar...

10.02.2007 Gebze

Özgürlük uğruna çok canlar verdin,
Yetmiş yılın heba can Azerbeycan,
Soğunda bağımsız bir devlet oldun,
Geçmişine inan kan Azerbeycan...

Ayrılma sevincin uzun sürmedi,

İnsanın bir aklı var, boş şeylerle karışır
Bazen hülyaya dalar, gelecekle yarışır
Sonra gerçeği anlar, kader ile barışır
İhtiyarlık belirdi, hala anlayamadık...

Gece gündüz ağlarım, bu dünya geçti bizden

Huşu ile farzları tam yaptık mı?
Helal mala haramları kattık mı?
Resulü'nün sünnetlerin tuttuk mu?
Soruları kendimize soralım....

Namazını riyasızca kıldık mı?

Tsunami afeti yaktı yuttu yok etti,
Bir çok ahlaksızlığın izlerini yok etti,
Kendini eğlenceye şatafata atanlar,
Bir gün de dalgalarla, depremlerle giderler...

Nerde kaldı dünyanın en güzel sahilleri,

İnsan, çaresizlik içinde kalmış,
Anlamlı,anlamsız hayata dalmış.
Kimi ziyan olmuş,kimi üzülmüş,
Savaşın acısı yüreklerinde...

22.01.2007 Gebze/KOCAELİ

Bel eğriyse,suçlu geçen zamandır
Suçsuzdur bu garip elâ gözlü yâr.
Sevgin hep saklıdır bu dede canda,
Yine seni sever elâ gözlü yâr...

Güzel açar sevgi ile güllerin,

Zaman geçer; koca, yıllar tükenir
Bir gün olur canda nefes tükenir
Cıvıl,cıvıl gençlik çağı geçince
Kalpte ritim dizde takat tükenir...

İyi kullanmazsan geçen zamanı

Yine bir kuraklık,yine bir kıtlık,
Bu senede vay çiftçinin haline,
Ambarları bonboş tarlalar çıplak,
Bu senede vay çiftçinin haline.

Geçimi pancardı oda bitmemiş,