Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

İnsan odur hep doğruyu görmeli,
Doğru düşünerek karar vermeli,
Adım adım doğru yola varmalı,
Sen nerdesin ben nerdeyim arkadaş...

Yapılan şeyleri hor görme sakın,

Siyahı,beyazı rengi ahangi,
Gönlümüzde birdir çocuğun dengi,
Rengareng açılan çiçektir hepsi,
Bayramınız kutlu olsun çocuklar...

Evlerin neşesi,ümit kaynağı,

Bunca haksızlığı var mı durduran?
Zalimin zulmüne yok karşı duran,
Gittikçe çoğaldı,hep vuran kıran,
Toplum soyulurken adalet nerde?

Ümitler kaybolmuş,fertler perişan,

Kanma şu Dünya'nın şatafatına,
Gelen göçtü hiç kimseye kalmadı.
Nerede Karun'lar ve Fravun'lar,
Dünya dostu zalimlere kalmadı...

Hani üç kıtayı fetih edenler?

Hasta düştüm bir gün halim sormadı,
İyi günde artık gelme istemem!
Sevgi sözcüğüne asla doymadı
Bundan sonra gönlüm alma istemem!

Seven sevdiğinden bıkarmış meğer

İstikameti çizenin sonu çok iyi olur,
İstikametsiz kişi zelil,perişan olur.
İstikamet doğruysa,yaşamından zevk alır,
Böyle bir zatın kalbi ötelere açıktır...

Bir felaket anında asla yolundan şaşmaz,

Ayıplama kimseyi,asıl ayıp bizdedir.
Zaman ayıplı ise,suç hepimizdedir.
Hiç bir insan insanın etini yemek ister mi?
Gıybetle insan etini yiyen içimizdedir.

Gıybet bir hastalıktır,yer bitirir kişiyi,

Bir on dokuz mayısın seksen yedi yılında,
Gelin birlik olalım yarınlar geç olmadan.
Yok edelim nefreti herkes katılsın bize,
Eşkıyası,soysuzu sevgiyle gelsin dize.

Hangi şartlar içinde kurtarmıştık bu yurdu,

Gül ol ki tüm canlar koklasın seni.
Yol ol ki zahmetsiz aşsınlar seni.
Ermişte el ol ki öpsünler seni.
Kalpleri inciten dil olma sakın....

Sevgi ol ki kalpler sevginle dolsun.

Bunca saltanatlık, bunca sıcaklık...
Bu taze güzellik kaybolur birgün?
Sonra pişman olupta, dövünürsün
Olacak olanı söylemedim mi?

Dilin dönmez bir gün susar şarkılar