Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Bir gün hatırlayıp dönersen eğer,
Bu ellerde değil kalbinde ara.
Yıkılmış -yıpranmış olsan da o gün
Suçu bende değil kendinde ara! ..

Yüzünde çizgiler oluştuğu gün,

Bakan göz görmüş O'nu,
Görmezki başkasını.
Bir canki duymuş O'nu,
Duymazki başkasını...

Hasretiyle kavrulan,

İnsan odur hep doğruyu görmeli,
Doğru düşünerek karar vermeli,
Adım adım doğru yola varmalı,
Sen nerdesin ben nerdeyim arkadaş...

Yapılan şeyleri hor görme sakın,

Siyahı,beyazı rengi ahangi,
Gönlümüzde birdir çocuğun dengi,
Rengareng açılan çiçektir hepsi,
Bayramınız kutlu olsun çocuklar...

Evlerin neşesi,ümit kaynağı,

Bunca haksızlığı var mı durduran?
Zalimin zulmüne yok karşı duran,
Gittikçe çoğaldı,hep vuran kıran,
Toplum soyulurken adalet nerde?

Ümitler kaybolmuş,fertler perişan,

Bir zirveye bakarsan hem yılan hemde kuş var,
Bu zirveye çıkmada,hem emek hem uğraş var.
Hedefi belirleyen kişiye bir mesaş var,
Bahanesi olanlara zirve bile gelir dar...

Baheneler sebepler,insana engel değil,

Yarın olmayabilir,bu günün kıymetin bil.
Verilen bu fırsatı,iyi kullanmaya bak.
Her gönülü fetheden,vuslata ermek için,
Bir gün sende son bulan kutsal emanete bak...

Nefsin kölesi olma! sen onu köleleştir.

Halının üstüne, sevda deseni,
İşler ilmik,ilmik yeşil gözlerin.
Sevda denizinde, sanki bir gemi,
Yüzer sevgi ile yeşil gözlerin...

Gönül sarayının penceresinden,

Bir ana iki çocuk,
dolaşıyor köşe bucak
çalı,çırpı topluyor küçücük eller,
morarmış surat,çatlamış dudak,
Ana burnundan soluyor
zor tutuyordu kendini,

Sana hasret bu gözler,
Kulun yolunu gözler,
Tatlı bir sözün duysam,
Bahara döner güzler...

Yoluna kurban başım,