Sevmeyi biçersen Şiiri - Can Manifesto

Sen hiç olmasaydın, gün tabii doğardı.
Doğmasaydın, günden ne haberin vardı?
Hangi dün dardı, hani şeytan dindardı?
Hangi dere denizden kaçardı?
Hangi meçhul, sevgiye muhtaçtı?
Hangi muhtaç, sevgiye meçhuldü?

At yelesi okşamak zengine kolay,
Fakire eşşek sevmek büyük olay.

İster eşşek ol, ister inek;
Hatta az daha delir, olursun fişek.
Sevgiye lazımsın!

Boşver itinayı kendine,
Nasıl sevebiliyorsan öyle sev.
Bakışınla sev, dokunuşunla sev,
Kelimelerinle sev, duyarak sev;
Yeter ki sev.

Beni okşama, beni sev.
Fakir ol, sev.
Zengin ol, sev.
Yeter ki sev.

Mandallar kırıksa çamaşırlar yıkanmaz mı?
Mandal çamaşıra lazım, orası tamam da;
Çamaşır mandala layık mı?

O zaman hiç sevme.
Mandalı da sevme,
Çamaşırı da sevme.
Layık denersen,
Sevmeyi biçersen,
Hiç sevme.

Esrarın etkisi değil,
Siz beceriksizsiniz.
Katlettiniz aşkı,
Arzu ve haz diye diye.

Haz istiyorsan,
Isırganı kulağına sok.

Arzu istiyorsan,
Burnunu çiçeklere sok.

Dağları uçkur için delmedi Ferhat,
Siz yeri göğü deleceksiniz alimallah.

Ten görünce aşk sandınız,
Ruh görünce sıkıldınız.
Bu da sizin ayıbınız,
Gözü aç köpekler.