Ben Eskiden akıllı,uslu biriydim
En azından böyle deli değildim
Bir gün bir kadın gördüm
Saçları köyümüzün yolları gibi
Dolana,dolana işte ben dolambaçlarda kaybettim aklımı’da yolumu’da
Sonra gözlerini gördüm ela gözlerini bakmaktan alı koyamadım kendimi
Kapanırken bir bir yüzüme kapılar
Ben seni görmeye geldim
Duydum ki yaralıymış yüreğin
Hâlini hatrını sormaya geldim
Ben olamam senin gibi vefasız
Senin varlığındır beni yaşatan
Yaşama gücüme anlamlar katan
Mutluluk yolunda beni yaşatan
Sevdiğim özlemim kadınım benim
Yokluğunda hüzün dolu yaşarım,
KIYAMADIM
Almıştım herkesi bir bir karşıma
Ben inandım çıktım sevda yoluna
Tutuklu kalmıştı yüreğim sana
Sana adanmış bir ömürdü sevdam
Bu nasıl ıstırab, kaçıncı vuslat
Bilmem bu bedeni, nereden atsak
Yüregim elinde, oldu bak tutsak
Kurtar beni Yarab, bitsin bu azap
Derdinde büyüyen, bir garip kuldum
Hesap sorma aldığım nefese
Sen benim aşkıma layık değilsin
Adını anıp kaç gece ağladım
Gözümdeki yaşa layık değilsin
Hani vardı ya bizim hayalimiz
NASIL ANLATAYIM
Sen benim kuramadığım cümlelerimsin
Sen benim birleştiremediğim hecelerimsin
Sen benim uzayıp giden gecelerimsin
Sen benim yazıp’da bitiremediğim tek şiirimsin
Beynimin içindeki bir soruydu
Hayat gidene,kalanamı zordu
Arkandan bakmak bilki beni yordu
Ne zormuş sevdiğini uğurlamak
Ne zormuş senin yolunu gözlemek
Kaç bahar geldi geçti bu aşkın üstünden
Bir haber alamadım senden ne’de izinden
Bazen rüzgar bazen kuşların kanat sesinden
Seni arar gözlerim neredesin sen nerde
Yükselirken feryadım arşa karışır benim
Görünce resmini içim yanıyor
Kapanmış yaralar tekrar kanıyor
Gören herkes beni deli sanıyor
Sen nasıl yarasın kalbim acıyor
Varlığın şükrümdü yokluğun çilem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!