Dünya bir kayık yokmuş dümenim
Kalmamış dosta benim hiç güvenim
Konuş ben seni nasıl seveyim
Yüzüme bir türlü gülmeyen dünya
Günlerim başladı elemle kederle
Şimdi sana soruyorum bana ait bedenin
Neden başkasına emanet
Beni unutmak mı istedim
Bu nasıl bir mazeret
Beni günahkar olmakla suçlayan dilin
Kaç defa söyledim sevgilim sana
İnanma dost görünen insanalara
Girecekler bir gün aramıza
Döndük sonunda bak iki yabancıya
Ne güzel başlamıştı bak nasıl bitti
Hasretin vurdu yine sol yanımdan
Takıldın kelepçe gibi kolumdan
Son kurşunu sıkıp vurup umutumdan
Beni böyle yaralı bırakıp gidiyorsun
Uyku haram oldu düşlerim yalan
Prangalar vurulan şu gönlüme
Ağlamaktan kan toplayan gözüme
Yar yar diye uzanan ellerime
Gitme diyemedim sana giderken
Anlamı olmadı onda sevdamın
GİTME KAL
Eskimemiş sevdan yaktı içimi
Kaç yıl geçti aradan şimdi
Ne saymaya yetti gücüm
Nede ağlamaya kalmadı mecal’im
Hasretin rüzgarı alırken beni
Ne kadar özledim bilmedin seni
Kalbime işledim senin sevgini
Kadrimi bilmedin gittin sevdiğim
Dolaşıp dururken hatıralarda
GÜZEL YÜREKLİM
Kaç defa söyledim sevgilim sana
Seni seviyorum güzel yüreklim.
Artık yeter yarım inan sen bana,
Helallik isteyip başlarken söze
Nazarmı değdide biz geldik göze
Utanıp bakarken o masum yüze
Hakkını helal et özür dilerim
Herkesi ve her şeyi almışken
Birbir karşıma
Sana inanıp çıktım sevda yoluna
Yapdığın yapdığımız onca yanlışa rağmen
Vazgeçmemiş geçememiştim senden
Ağladın senle ağladım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!