Sen Nasıl Yarasın Şiiri - Şevki Özpelit

Görünce resmini içim yanıyor
Kapanmış yaralar tekrar kanıyor
Gören herkes beni deli sanıyor
Sen nasıl yarasın kalbim acıyor

Varlığın şükrümdü yokluğun çilem
Bu yara ile ben nereye gidem
Böyle çekmektense güç verde ölem
Sen nasıl yarasın kalbim acıyor

Diyar Diyar kaçtım hala içimde
Gözlerinin rengi hep hayalimde
Nereye kaçarsam hep hep düşümde
Sen nasıl yarasın kalbim acıyor

Kapanmaz yaramsın beni bağlayan
Uğrunda bağrını bendim dağlayan
Gözlerimde yaşlar nehir çağlayan
Sen nasıl yarasın canım yanıyor

Bir gelişin vardı birde gidişin
Apansız,zamansız kalbe girişin
Seni seviyorum adam deyişin
Sen nasıl yarasın kalbim acıyor

Bir resmini göster arada bana
Diner belki benim hasretim sana
Uzanıp bir tutam almaya saçına
Sen nasıl yarasın canım yanıyor