Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

Çatlaklarında örüyor ağını örümcekler ve gelen
Kuşların anaları değil çerçöp ve sinek getiren
Dökülüyor duvarının sıvaları sessizliği sırtararak
Göz ucunda olup biten boş yürek yuvası, gelin
Oraya kendi yuvanızı yapın…

Yeryüzünde her yerde hanımefendi, beyefendiyiz
İsim hatırlamıyor hali olasılıksa da…
Beden diliyle tebessüm ederiz
Dil bilmiyor hali olasılıksa da…
Konu bir vatansa, varlığında hür ve bağımsız
Hukuk varlığıyla hem bütünlüğüne de özgürüz

Büyüklere hep sürekli sorumdur kararlı
Çocuğunuz var mı? Evet.
Doğuşunu hatırlıyor musunuz? Evet.
Peki, doğarken ne öğrettiler size? ...? ...
Sevinmeye sevgi teşekkürüydüler belki de…? ...
Hatırlamak için bu duygu, o an emeğine…

Hep sürekli öğrendiği değerlerde bilgiler
Geriye doğru farklılığını anlayarak güncel özenler
Tecrübe edinmeden daha hatta eskiyecekler
Hep yeni yeteneğe özlem olmayı denemeliler
Asla geleneğini yansıyan dizayn olmayı unutmayarak
Töre ailedir, çevredir, tarih, inanç, vatan, bayraktır

Yoksulun, çıplağın, güçsüzün yanında
Damarlarında kan asil yüreğinde sevgi
Gönlünde bağımsızlık vicdanı geçmişten geleceğe

Doğuşudur düşünmek Göktürk - Oğuztürk - Atatürk
Tarihi onurlandıran bu izlerde kayıtsız şartsızlığıdır

Referanduma evet diyeceğiz öyleyse yürekliğinde
Yıkım gör diye bir gösteri dikmeye s’inekliğinde
Çomağı sokacağız insanlık değerlerine diye
Huysuzluk kayayı bile hep yardı, çatlattı, patlattı da
İnsanlık bu inatlığa ne der acaba?

Baş parmakşahadet parmağıorta parmak
Bir formül varsayımı ile hayal gücü gıdası der isek
Şahadet parmağı köprüdür bu üçler varlığına
Disiplinli bir terbiyedir sevgi bütün sanata bu anlayışta:

Sevgi-aşk sevda = bağımsızlık

Milli varlığıma iç barış gösterimli iblis hükümetlerle aç gözlüler
Soluğu Amerika’da şarz eden diyaliz makinesına bağlatılanlar
Memuriyet yıpratan hukukçuluk sırtaran şebekeleği şaibeler
Ey iki elim yakasında olanlar! Laf curcunasına dil kırıtanlar onlar…

Bilmelilerdi, ki Cumhuriyeti doğan güneş, barışı aydınlatan ışık var

bu nadide değerlerle aşklarım yüreğime doldu doldu taştı, akmasın tohumu evinsizliğe diye titrekçe saygıya selam hakkı olarak sunacağım... değerli izninizle... yüreğinize sağlık... yurttan uzak bedenler selam, Türkiye Cumhuriyeti ekili evin tohum yürekler selam, diyerek...

‘’’’’’’’80 Yıl Önce, 80 Yıl Sonra

Eserler vardır asırlar öncesinden günümüze kadar gelmiş dimdik ve ayakta. Örnek mi, alın size 'Cumhuriyetimiz'...

En acı gün hakkıdır dünyaya çağrı sanki. O çağrıyı duyacak ‘Dünya’ ile ve öncelikle insanlık adına; “insanlığı konuşma programı anlaşması”nı sunma, onaylatma, uygulatma ile “pazar alanı” başarmalıyız. Ancak;

--Bizim bir “Terörle mücadele merkezi” ve kurumlarımız var mı? Hükümet gerçekten terör mü besliyor? Ödevimizi çalışıyoruz diyor da hep, elbette bu yüzden sorulur böyle... Hem, Millet ve Ordu niye veya neye eğitiyoruz onları? Onlar meclisteler, ama Türkiye’ye hizmet hariç, yapılmasını isteyen her ülkeyi memnun ediyorlar.....

--Bölge halkı Türkçe konuşmak istemiyor demek ne demek? Türkiye`de yaşayacaklar diye mi bu çare sunulurmuş? Türkiye`de bir vatandaşın kendi kendini koruyabilmesi bir kutsallıktır vatan bütünlüğünde! Dili ötekileşmek, sıkmabaş gezinmek ya da peçede dolaştırmak, ayağı topal, kolu bağlı, gözü şaşı, beli kambur etmektir bu! Can sağlığına saldırıdır yani! Din dilimizin Türkçe olmasına seviniriz, her din mensuplarının din dillerinin lisanlarıyla aynı olduğu gibi. Ancak, okulda, memuriyette, sokaklarda vs.dincilik gösterisi bir şekilciliğe şer deriz biz. Ama her din mensuplarının ibadethanelerde, evlerde hürce ve öğrenmeye olanaklarıyla, kamu alanı ve okulda ‘kural ve yasalara uyum’ ile elbette, insanlıklarını insanca yaşayarak Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmak veya Türkiye Cumhuriyetinde yaşıyor olmak yeterince kültür güzelliğidir.... Veya;