Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Sel kimi aşıb daşsam da,
Qarlı dağları aşsam da.
Yüz il ömür yaşasam da,
Xoş günlərim əlli olar.

Insan olsa tox, güclüdür,

Düşmüşəm necə zülümə,
Baxıb ağlaram külümə.
Nə yaxşı ki sən ölümə,
Təslim olmadın, olmadın.

Aydınlandı səma da,
Əsdi badi-səba da.
Gözəl eldə, obada
Kürdəmirdə doğuldun.

Yolun olmadı dümdüz,

Gərək ilk kəlmədən başa düşəydin,
Bu sevda səninçün ölümmüş, adam.
Həsrətin ağrısı yaşa düşəydi,
Içində ikiyə bölünmüş adam.

Nə qanun bilirdin, nə də qadağa,

Sevən eşqlə öyünür,
Vüsalına söyünür.
Könlüm necə döyünür,
Içimdən titrəyirəm.

Ayrılığa həsrət nökər,
Nə ağlayar, nə yaş tökər.
Qəlb evimi yıxar, sökər,
Sarı simin titrəyişi.

Sizə ənənədən deyim,

TOĞRUL

ŞAİR
Şəhidimiz ,könüllülərin komandiri
Toğrul Nağıyevin əziz xatirəsinə

Şadlıq kədəri pis görər,
Dərd-qəmi qoyar pis günə.
Qəfildən vülkan püskürər,
Göy səmadan od tökülər.

Azadlığın meydanından,

Odur məhəbbətin ası,
Əskik olmaz heç duası.
Al günəşin lal şüası,
Gözlərimdə tonqal çatır.

Ulduzların axışından,

Yatıram müqəddəs duyğu içində,
Bal kimi röyada, uyğu içində.
Elə hey gedirəm qayğı içində,
Nədən buz yolumun donu görünmür.

Yenə də ayrılıq həsrətə yarmı,