Sevgili Özbek Şiirleri - Şair Sevgili Özbek

Çocuktum dünkü
Henüz emeklemeden
Sana hasretlerimi sayardım

Ben seni yaşıyorum şimdi, benimle büyür müsün

Gündüz Kitabevi ve Ali Gündüz

« Kitap çıkarmak isteyenlerin dikkatine »

Sene 2007, www.antoloji.com’dan bana e-mail gelmişti Ali Gündüz’den. Kitap çıkarmak istediğimde ‘gündüzkitabevinde’ çıkarmam öneriliyordu. Ve kendisine e-mail yazarak, çıkarmak istediğimde kendilerine müracaat edeceğimi bilhassa bildirdim. Epey bir aradan sonra, Gündüz kitabevinde 5 kitap çıkarma kararı aldım. Ali Gündüz, yorumlarda “Sevgili Özbek güçlü şairdir, beş kitabını “Gündüz kitabevinde çıkarmaya karar verdi, daha güçleneceğiz diye yorumlar yazmaya başladı. Eh yorumlar oldukça sıcaktı, insanın başını döndürecek nitelikte.

Beyaz hüzünlerde bayram gelince
Bezeli kırmızı bağlama gurbet
Sevdalı turkuaz hasret kalınca
Rengini soldurup ağlama gurbet

Biriken sevdadır geçen seneler

Esir düştüm adının anlattıklarına şimdi
Yemyeşil hüzündü vadisi tutkulu söyleşilerde
Bir hasret başlamıştı kederlerin dallarından
Çünkü özgürlüktü sevdası güneşlere uzanan
Çünkü tohumdu ilhan-ı eskiyen gözlerinde

**Yaşamak neleri öğretiyor. Dışarda masum görünüp terbiye takınan, içerde e mail yazarak, ‘hangi ruh durumundasın bilmiyorum…..’ diye, cüratkârca yozlaşan insan manzaraları.**

Bazı sözler karanlıkta söylenir diyorum yazılarımı yazarken. Bazı sözler hiç bir zaman
diyorum. Sorular kulvarında kendi sesimin kalıplarıyla uyanıyorum. Rüyalarda mıyım? Ya da böyledir diyerek, hayatı fikirlerimin eskiyen dakikalarına yükleyerek, kahrediyorum.

İsyanın şiddetiyle çoğalır çoğu zaman bu efkârlı öfkelerim. Çoğu zaman boşlukta kalır haykırışlarım. Bah! Güçlüler daha güçlü, zayıflar daha zayıf… Birilerini ezerek yükselmeye çalışan insan manzaraları. Nerden gelmiş, nereye varan…Kayboluyorum ah, şehlayım kendi iç dünyamın karanlık girdaplarında

İlm kesbiyle pâye-i rif’at
Arzûy-ı muhâl imiş ancak
Aşk imiş her ne var âlemde
İlm bir kîl ü kâl imiş ancak… Fuzûlî

Sahi nedir insan olmak?

Ey Sevgili

Seninle dertleşmek için bir yaz akşamında mehtaba çıkıyorum. Hüznün kilometreler ötesinden, henüz karşılaşmadığım seninle, henüz bakmadığım gözlerinle buluşacağım. Ellerini tutup, avuçlarına bûseler konduracağım sımsıcak. Kalbinin atışlarından aşkının tarifini yapacağım.

Zaman öldürmesin beni, süründürsün aşkının ateşiyle. Çünkü bu çocuksu susuzluğum, henüz kanmadı leblerinden. Henüz kôr olmadı dokunuşların kalbimin intizar zulasında

Bu gün günlerden Cumartesi
Akşam çoktan bitti
Gece yarısı, ve yer yüzü penguen
Ben hâlâ uyumadım, uyuyamadım
Gündüzle tün arası bir hâldeyim
Ay karanlık, düşünüyorum

Senin güzelliğini söylerim ne gelirse dilime
Çünkü aşkın tohumu seninle güzeldir sevgili

Bende ki senin hikayesini dinledin mi
Bir cigaran var mı canımın içi
defigam bir sevdadan geliyorum şimdi

Şiir insana değil
İnsan şiire yansımalı

27/10/2006