Etrafımı sarmıştı toz bulutu
Göz gözü görmüyordu
Neden geldin?
Dön geri, git!
Geldiğin gibi
Zamanı geldi
Keşke özlemek olmasaydı
O zaman daha kolay olurdu gitmek
Hatıraları denize döküp zafere sevinmek
Keşke özlemek olmasaydı
Yollar gözyaşımla yıkanmaz
Yer ayağımın altından kaymazdı
Kurutulmuş bir gül gibi
Cam fanusta unutuldum
Baktın ama göremedin
Çıkmak istedim bilemedin
Gücüm yoktu tek başıma
Sana karşı gelemedim
Bir bağlı ayrılık,
Bu nefes ki tanıdık,
Görülmemiş yalnızlık,
Karartı gözlerimde
Acı sözlerimde
Uzak dur benden!
Bu ufuk çizgisi ki zaferlere alışık
Aynı göğe bakmış kahramanlar
Aynı bayrağın altında hayal kurmuş canlar
Çanakkale, ecdâdımın hatırası
Dilden dile anlatılıp yaşatılmalı
Her ümit kaybında bu destana sığınmalı
Hep içine içine akıttın gözyaşlarını,
Kaç kere baktın ardından, gitmelerin,
Hangi duaydı kabul edilmeyen,
Hangi masaldı hep kötüyü getiren,
Vazgeçtin, bulutları seçtin
Bir çınarın gölgesinde dinlendin,
Hangi sokak lambası içimde yanan
Karanlığa süzülen ışık sön artık
Sendeliyor içimdeki yürek adımları
Bir volkan ki
Gün geçtikçe korlanıyor ateşi,
Buz tutmuş olsa da üzeri
Sönmüyor yerin en dibi.
Ah volkan da küllenen yürek,
Nefesin hala tükenmedi mi?
Sen gideli
Kurudu yüreğim
Ölmek üzereyim
Bulut olmak dileğim
Gitmeden son kez
Sana yağmur olmak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!