Sevgi Deffteri Şiiri - Ömer Albayrak 2

Bazı insanlar,
hayatımıza gelmek için değil,
içimizde ömür boyu kalmak için uğrar.
Sen de öyle oldun.
Dokunamadığım hâlde izini silemediğim bir mevsim...

Adinı söylemeye korkuyorum.
Çünkü bazı isimler,
dudaktan çıkınca eksiliyor.
Ben seni,
içimde büyüyen sessizliğin adı yaptım.

Radyoda bir şarkı çalıyor.
Kimse fark etmiyor ama
dünya o an biraz sana dönüyor.
Ben, kalabalığın ortasında
yalnızca sana yetişemediğimi anlıyorum.

Karşılıksız değildi belki
Ama bazı karşılıklar da
kavuşmaya yetmiyor.
İki kalp birbirini duyuyor,
iki hayat birbirine yetişemiyor.

İnsan değerini
en çok yokluğunda anlaşılacağını sandığı yerde arıyor.

Ben
gittikten sonra değil
Susarken anlaşılmak isterdim.
Çünkü sessizlik de bazen yardım ister.
Sana kırgın değilim.
Kadere de değil.
Sadece biraz yorgunum.
Bir ömrü,
"Belki..." kelimesinin omzunda taşımaktan.

Her akşam gökyüzü kararırken
bir kuş eksik uçuyor sanki.
Belki kimse fark etmiyor.
Ama ben,
içimdeki göğün de senden sonra eksildiğini biliyorum.

Bir gün saçlarıma düşen aklar
senden söz etmeye başlayacak.
İnsan yaşlanınca değil,
beklemekten yorulunca ihtiyarlıyor.
Bunu öğrendim.
Seni unutmak istemedim.
Hatırlamak da canımı acıttı.
İkisi arasında,
adı konulmamış uzun bir yol vardı.
Ben yıllardır orada yürüyorum.
Ve eğer bir gün
bir yabancı gibi geçersek birbirimizin yanından,
bil ki gözlerimi kaçırmam kibirden değil...

Bazı sevgiler,
son kez bakmaya dayanamaz.