Severken Sevelim Şiiri - Mustafa Alp

severken, sevelim, vakit durmaz, su gider,
gün gelir bu bedenden son nefes de göç eder.
ne taht kalır sultana ne gül bahçeye yeter,
bir sevgiyle anılan ömür ebedi değer.

dün dediğin bir serap, bugün eldeki hazine,
yarın ise sır olmuş yazılmamış bir define.
gönül kırmak kolaydır, güç olan girmek kalbine,
bir tatlı söz bırak da ışık düşsün izine.

gök kubbe altında hep aynı kader sürer,
bir doğan güneş batar, bir batan yine doğar.
fakat geçen bir anı hiçbir güç geri sarmaz,
severken sevelim ki zaman kimseyi duymaz.

şarap değil sarhoşluk, muhabbet versin bize,
aşk olsun kadehimiz, dostluk dolsun denize.
bir gönle bahar olmak bin bahçeden az mıdır?
insan insan oldukça dünya dar mıdır bize?

toprak bekler sessizce padişahı, dilenci,
aynıdır son durakta yolcusu da seferci.
öyleyse kibir neden, bu gurur neden bunca?
bir nefeslik saltanat, bir avuç düş ve inci.

ay ışığı vururken gecelerin yüzüne,
bak da ibret al biraz yıldızların sözüne.
hepsi bir gün sönecek kaderin gündüzüne,
sevgi kalır ardından insanın özüne.

ne servet kurtarır seni ne şöhret ne şan,
bir gün susar alkışlar, biter her destan.
fakat bir yetim güler sen sebep olursan,
işte o tebessümde yaşar adın her an.

bir gül gibi açarken soldurmadan koklayalım,
dostun elini tutup ayrılmadan anlayalım.
kırgınlık yüksektir de gönül alçak dağ mıdır?
severken sevelim de geç olmadan sarılalım.

dünya dediğin nedir? bir gölge, bir konaktır,
kimi ağlar ardından, kimi ona tapınaktır.
ben derim ki sevgidir insana kalan ancak,
gerisi rüzgar olur, gerisi hep uzaktır.

gel ey gönül, aşk ile dolduralım günleri,
bir mum gibi eritelim boş geçen dünleri.
ömür kısa dediler, haklı çıktı seneler,
sevgiyle yaşanmayan hayat eksik bir sefer.

bir gün ben de gidersem sessiz yollar içinden,
bir dua yükselirse dost gönüller içinden,
anlarım ki boşa değil geçmiş ömrüm dünyadan,
severken sevmişimdir yaradılan her şeyden.

✍️