Sevdanın Aşkı Şiiri - Kasım Kobakçı

Zirveler üstünden doğacak hilalin,
Endamın göklere uzanarak çıksın.
Hayat alanında benledir mecalin,
Kametin kalbimde ateşlerde yansın.
*
Dimdik ayaktasın eğilmez hiç boyun,
Melekler kıskanmış senin tatlı huyun,
Cennet pınarından akıyor hep suyun,
İhtişama karşı coşkun selde aksın.
*
Bulutlara değmiş o yüceler başın,
Asırlara bedel geçiyor her yaşın,
Eşin bulunamaz yoktur hiç kardaşın,
Gölgeni göster ki dönüp bana baksın.
*
Gülüşün etrafa parıltılar saçar,
Karanlık gölgeler uzaklara kaçar,
İhtişamın ile tomurcuklar açar,
Duruşunla gökte gür şimşekler çaksın.
*
Başını okşuyor esen şu poyrazlar,
Methini ediyor şakıyan o sazlar,
Seninle geliyor baharlarla yazlar,
Ayak izinle vurup tahtlar yıkılsın.
*
Omuzların üste uçuşuyor kuşlar,
Seni izliyor hep o hayran bakışlar,
Önünde eğilir mağrur olan başlar,
Geçtiğin sokaklarda menekşe açsın.
*
Hasretin büyütür uzayan geceler,
İsmini zikreder dökülen heceler,
Yüceliğin sönmez bilemez niceler,
Sensiz geçen zaman da, evimden çıksın.
*
Esiyor etrafa ılık ılık yeller,
Şanını konuşur diyardaki diller,
Uzanır saçından tutunacak eller,
Sevdanın aşkına nurdan halka taksın.