Çocukça uçurtmalar yapmalıydım senin için,
Kuyrukları sevdam yüklü..
Güneşin henüz değmediği bulutlara dokunmalı,
Rüzgârla değil, kalpten kopan bir fırtınayla yükselmeliydi.
Uçurtmanın gölgesi düşerken kırılan hüzünlere,
Gökyüzü ilk kez bu kadar mavi görünmeliydi.
İplerini sımsıkı tuttuğun o çocuksu cesaretle,
Her mesafe bir fısıltıya dönmeli, kaybolmalıydı.
Gözünün eremediği yerlerde bir akşamüstü,
Kayıp sevdalar, yeni baştan yıldızlarla dikilmeliydi.
Sessizce savrulurken sonsuzluğun kucağında,
Zamanın tekeri bir an olsun tersten dönmeliydi.
Sen sadece ipi tutmalıydın,
Geri kalan her şeyi gökyüzü halletmeliydi...
Kayıt Tarihi : 12.08.2026 02:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!