SESTEN KALAN
Yağmurun ardından,
Toprağa sinen serinliktir
Senin sesin...
İçimde usul usul çoğalır,
Sessizliğime bahar taşır.
Bir kez değdi yüreğime,
Bütün susuşlar çiçeklenir.
Sen konuşunca,
Akşam, yıldızlarını sesinle uyandırır.
Ben adını değil,
Sesinin gönlümde bıraktığı izi severim.
Ve bilirim...
Bazı sesler kulağa değil,
Ruhun en derin kıyısına iner;
Orada bir ömür yankılanır.
YÜCEL ÖZKÜ
7 Temmuz 2026/21:39
Kayıt Tarihi : 3.09.2026 21:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!