Sessizliğin Adı Sen Şiiri - Fikri Palas

Gitme desen de kaldım içinde
Adın dönüyor dilimde, dilimde
Yokluğun bile sen gibi benimle
Sessizliğin adı sen... yine de

Gece yine sensiz çöktü omzuma
Sokak lambaları titrek, ben gibi
Bir fincan kahve, yarım kalan umutlar
Adını fısıldar duvarlar gizli gizli

Ben de seni bıraktım sandım ama
Her köşe başında sen vardın yine
Unutmak dedikleri bu mu acaba
Kalbim hep sana döndü gizlice

Zaman sustu, biz konuşamadık
Aynı şehirde kaybolduk artık
Bir adım atsak belki olurduk
Ama gurur aramıza duvar ördü

Yalnızlık... senin bıraktığın yer
Kalbimde eksik bir cümle gibi
Dokunsam da yok, baksam da uzak
Sessizliğin adı sen şimdi

Gitme desen de kaldım içinde
Adın dönüyor dilimde, dilimde
Yokluğun bile sen gibi benimle
Sessizliğin adı sen... yine de

Gitmek kolaydı belki ama
Unutmak zor geldi bana

Sevmek içimde kaldı hâlâ
Sen gittin ama ben burda...

Yalnızlık... geceme düşen iz
Her şey senle güzelmiş meğer
Ne kadar kaçsam, o kadar yakın
İçimde hâlâ seninle ben

Sen gittin… Ama ben hâlâ sendeyim…
En derin sessizliğinde… 14.01.2022