Şimdi Nerdesin Şiiri - Fikri Palas

Gece yine sensiz, yine yalnızım,
Penceremde hâlâ yanan ışığım.
Eski bir fotoğraf elimde,
Sanki yarın dönecekmişsin gibi.

Yağmur iner usul usul sokaklara,
İsmini yazarım buğulu camlara.
Her geçen gün biraz daha anladım,
Sensiz geçen ömrü ömür sanmadım.

Şimdi neredesin, kiminlesin söyle?
Ben hâlâ seni beklerim, her gece.
Bir telefon etsen, dünyalar benim,
Bir “nasılsın?” desen, yeter sevgilim.

Her sabah adını güneşle andım,
Her gece hasretinle sessiz uyandım.
Giden sen oldun, kalan ben oldum,
Yıllar geçti, seni unutmadım.

Zaman avuçlarımdan sessizce aktı,
Anılar kalbimde izini bıraktı.
Ben hiçbir yere gitmedim, inan,
Kapım da gönlüm de sana açık her zaman.

Şimdi neredesin, kiminlesin söyle?
Ben hâlâ seni beklerim, her gece.
Bir telefon etsen, dünyalar benim,
Bir “nasılsın?” desen, yeter sevgilim.

Şimdi neredesin, duyar mısın beni?
Unutabildin mi o yağmurlu geceyi?
Ben seni ilk günkü gibi severken,
Yıllar geçti sensiz, dinmedi sevgim.

Şimdi neredesin, kiminlesin söyle?
Ben hâlâ seni beklerim, her gece.
Bir gün geri dönersen, sorma neden,
Kapım da kalbim de açık sevgilim.

Şimdi neredesin...
Duyuyor musun beni?
Ben hâlâ seni bekliyorum...

Dönersen,
kaldığım yerden
severim seni.