Gittin de ardına bakmadın yar
Bu ev bana zindan oldu
Sesin kaldı duvarlarda
Gecem gündüzüm duman
Ayrılık bir kara yazı
Gurbet çöktü omuzuma
Yolum duman duman
Anamın duası kaldı ardımda zaman
Bir yar sevdim gizlice
Sözüm yetim kalan
Adını rüzgar aldı geceler yalan
Düştü yollar üstüme, sensiz ağırdır
Her adımda bir hatıran içimi sızlatır
Bir gölge gibi peşimde, anılar donar
Yüreğimin derininde bir yara yarım kalır
Kırık gölgeler dolaşır bu gönlümde
Gitme desen de kaldım içinde
Adın dönüyor dilimde, dilimde
Yokluğun bile sen gibi benimle
Sessizliğin adı sen... yine de
Gece yine sensiz, yine yalnızım,
Penceremde hâlâ yanan ışığım.
Eski bir fotoğraf elimde,
Sanki yarın dönecekmişsin gibi.
Yağmur iner usul usul sokaklara,
Yüreğime düşen ateş, sönmedi hâlâ
Adın kaldı her nefeste, dönmedi hâlâ
Gecelerden habersizim, uyku haramdır
Sensizliğin bu şehirde izleri kalmaz
Gel de yaramı sar, gönlüm viran
Yel aldı gönlümü dağların ardına,
Turnalar göçtü de kaldım bu yanda.
Bir selam gönderdim sevdiğim yardına,
Dönmedi sesinden, kaldım dumanda.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!