Sessizliğe Düşen Ad Şiiri - Yücel Özkü

SESSİZLİĞE DÜŞEN AD
Bazen sessizliğe adını bırakmaktır sevmek,
Konuşmadan bir yürekte yankı olabilmek.

Bazen gecedir sevmek;
Ay pencereden çekilirken,
Karanlığa bir yıldız bırakabilmek.

Bazen yağmurdur sevmek;
Her damlada eksilip,
Kuruyan düşü yeşertebilmek.

Bazen sabırdır sevmek;
Kırılan dalların ucunda
İlk tomurcuğu bekleyebilmek.

Ve bazen ömürdür sevmek;
Birini yanında değil,
Kalbinin en derin sessizliğinde
Bir sır gibi taşıyabilmek.

YÜCEL ÖZKÜ
14 Temmuz 2026/13:06