Sessiz veda Şiiri - Duygusuz Şair

SESSIZ VEDA

Çoktan kapattım ben o yalan kapıları,
Bir daha çalınmayacak o kilitli sürgüler.
Avuçlarımda kalan son umut kırıntısını da
Savurdum gökyüzüne, serbest bıraktım.
Kimseye bir borcum, verilecek bir hesabım yok,
Herkes kendi yolunda yürüyor bu fani hayatta.
Benim patikam engebelli, benim patikam yalnız,
Ama başım dik, adımlarım sağlam basıyor yere.

Yıllarca bir hiç uğruna harcanan o emekler,
Geri gelmeyecek biliyorum, arayıp sormuyorum da.
Göz göre göre çekip gidenlerin arkasından
Ne bir yas tutarım artık ne de yaslanacak bir omuz ararım.
İnsanoğlu böyledir usta, çiğ süt emmiştir nihayetinde,
Sırtını dayadığın dağlar gün gelir toz olur kaybolur.
Ben o toz bulutlarının arasından tek başıma çıktım,
Üstümdeki çamuru, üzerimdeki tozu tek hamlede sildim.

Bakıyorum da etraftaki o sahte telaşlara,
Herkes bir şeyler kanıtlama derdinde birbirine.
Oysa hayat dediğin iki nefes arası bir mola,
Kıymeti bilinmeyen hiçbir duyguya yer yok bu heybede.
Gönül kapısını sıkıca mühürledim bu gece,
Ne içeri bir konuk kabul ederim ne dışarı tek kelam ederim.
Suskunluğum korkumdan değil, asaletimdendir,
Anlayana bir bakış yeter, anlamayana bin cümle az gelir.

Gündüzün gürültüsü çekilince bu tenha şehirden,
Kendi iç sesimle baş başa oturup konuşuyorum.
Ne bir keşkek var dilimde ne de geçmişe dair bir pişmanlık.
Herkes ektiğini biçecek vakti gelince,
Kimse kaçamayacak kendi vicdanının mahkemesinden.
Ben kendi beratımı aldım bu sevdadan,
Alnım açık, yüzüm ak, geride kalanlar düşünsün artık.

Şimdi ne diyor Duygusuz Şair biliyor musun?
Rüzgâr ne kadar sert eserse essin,
Kökü sağlam olan ağacın yaprağı bile titremez.
Yolum uzun, yüküm hafif, zihnim berrak;
Bu saatten sonra beni yıkmaya ne bir yalan yeter
Ne de o sahte sevdaların gücü yeter!

Eser No : ===========
Mühür : Duygusuz Şair Orijinal Yapıtı
Telif Hakkı : © 2025.Duygusuz Şair. Tüm Hakları Saklıdır.