Sessiz Öğüt Şiiri - Dr Yusuf Polat

Aceleye de gelmez evlat yaşamak şu hayatı
Demlenme zamanı vardır her güzelliğin
Bir veda vaktinin uzayıp giden gölgesi
Bir gülüşün arkasına saklanan sessizlik
Sabretmesini bil, vakitsiz açar mı hiç çiçekler

Toprak nasıl kışı sessizce içinde taşırsa,
Yürek de acısını öylece taşır bir müddet.
Ne sevinç sonsuza dek kalır, ne de keder;
İkisi de aynı kapıdan gelip giden misafirler.

Kendini büyük işte değil, küçük iyilikte ara.
Ekmeği bölüşürken, yabancıyı dinlerken,
Hayat, gürültülü zaferlerden çok
Sessizce verilen sağlam kararların toplamıdır.

Ey evlat gün gelip de geriye baktığında,.
O vakit anlayacaksın ki; yaşamak;
Zamana karşı koşmak değil,
Her günü hakkıyla karşılayabilmekmiş meğer.