Sessiz Dilsizlere Şiiri - Sami Demirkol

Sakın teveccüh isteme nas'dan,
Samimi bir dostun olsun has'dan.
Bazısı bırakır yarı yolda;
Kurtulmazsın hiç acıdan, yas'dan.

Sendeki bu ne çaba, ne telaş?
Bir gün ömür biter yavaş yavaş.
Daim kısmetine razı olda,
Seni bulur helal bir lokma aş.

Geçti artık bunca devir devran,
Demedim mi bu dünya hep yalan?
Oyalanıp durma sağda solda;
Hele dönüp bir bak: var mı kalan?

Kan doldu şafaktaki izlere,
Takat veda etti hep dizlere.
Bari biraz ümit kalsın kolda;
Güneş doğar sessiz dilsizlere.
-Samimi