Sessiz Dilek Şiiri - Kasım Kobakçı

Kavrulur ıssız çöller sıcaktan,
Matem taşıyor perişan ufuktan.
*
Kuyuların berrak suyu çekildi,
Bebeklerin taze canı söküldü.
Saldır cellat durmaksızın hiddetle,
Düşmanların merhameti büküldü.
*
Kılıçların keskin ucu kanadı,
Sultanların nazlı canı damladı.
Vahşetlerden insaf sakın bekleme,
Ağlayanların feryadı çağladı.
*
Etrafıma sırf kederle dalarım,
Yanaklardan kızıl sular salarım.
*
Çadırların sağlam direği kırık,
Meydanların masum yüreği kırık.
Savur okçu artık pis kılıcını,
Aşıkların sessiz dileği kırık.