bir tek o sabah ayazda yanmıştı yüreğim.
bir de keder kokan çamurlu yollarda sensizliğe.
sessizdim, çaresizdim.
gönlüm erimişti kirpik aralarında.
sükuta ermişti buhranım.
gezinir durur meçhulde hıçkırıklarım.
savrulurum soluk benzinde, kesik teninde.
yaz baharında tipi vurunca,
güneş aya varınca, doğuda batınca,
yağmur kır saçlarına vurmayınca,
anlarım ki sensizlik çekilir.
Kayıt Tarihi : 23.06.2026 00:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
2025'te yazıldı.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!