Kör Kuyu Şiiri - Gül Yılmaz 3

kör karanlık derin bir kuyu.
ucu yok, sonu yok.
bağırsam, feryadım duvarları titretse, ahlarım eceli getirse, duyulmaz sesim yine de.
duvarlar soğuk, titretir ruhu.
keser nefesi.
zemin keskin, binbir can kırığı...
akıtır içerden kıpkırmızı sular.
durulur mu bu fırtına bu boran?
durulur mu bu gökten inen sağanak?
durulur mu tek saniye daha bu mahzende?
yayılır her bir aralıktan hasretin küf kokusu.
siner bedenime yalnızlığın sancısı.
ağaçlar dahi sökülürken celalinden,
bir avuç da bana kurtuluş getirmez mi bu yel?