Sılaya Ermiş Hasret Şiiri - Gül Yl

nasıl bir hanedir ki;
güneş girmez, ay ışığı düşmez.
duvarları demirden, uğrayamaz sükünet.
her köşesi buhran. uğrayamaz sükunet.
her köşesi buhran. her cam kenarı haykırış.
ocağı sönük. çatısı zemheri.
içi cehennem. ıssız, kimsesiz, yoksun.
tavanından akar hüzün.
hükmeder göz pınarlarına, süzülür çehreden derine.
kapılardan sızar ayaz.
alır götürür eli kolu bağlı umutları, dalgın hayalleri.
sığınmış karı erimez, toprağı çil dağın yamacına.
izler durur ufuktaki ışıkları.
kavuşur hasret sılaya, gökteki kuşun kırık kanadına da,
ermez yarin gönlünün tek köşesine.