Dinginliğin elzemdir, kasvete olmuşsun meftun
Baksana gitmiş yüzünden paklığın, nurun
Bir fesleğen olsun başucunda, buram buram koksun
Koklayıp uyu geceleri, sönsün içindeki dilhun
Soğuk bir kış akşamı, akılda sen
Hiç çıkmadın ki ah bir bilsen
Lügatların tabiriyle aşk
Gönüllerin diliyse sen sen ve sen
Kokuyorsun yatağımda
Keşke kısalsa mesafeler
Uzaklara her daldığımda
Adım adım varabilsem sana
Dayansa ruhum kapına
Uzun uzun ziline bassa
Neden dalıp gittiğimi soruyorsun,
Uzun uzun
Kızıyorsun kanımca,
Neler geçiyor aklından ?
Can dediğin insanım,
Şüphen mi var canından ?
Seninle hasbihal etmek bana masmavi deniz
Sana susmaksa ucu bucağı olmayan bir delhiz
Daralırım,darılırım, ant içerim olamam sensiz
Fakir kalır yerin; sana yetim kalırım, kimsesiz
Şimdi dönüp geriye baksan da
Geçmişi unutsan da
Bahar kokuları var burnumda
Bir bahar günü gidişin aklımda
Rahatlıyorum yazdıkça
Bu cefa benimdir yar, gittiğim yere sürüklerim
Senin zerre suçun yok abartıymış sevişlerim
Gözlerine bakınca, görünür sandım gülüşlerin
Senle işim yok, bundan böyle kendimledir dövüşlerim
İçime mapusluyum, hayli zamandır gelenim yok
Gecenin ilerleyen saatleri
Geçen zamanlar ki gelmiyor geri
Artık unuttum
Sen ve senin gibileri
Takvimler yırtılıyor birer birer
Kışın hiç suçu yok sensiz soğuk buralar
Karanlığa büründü güneş ondan soğuk havalar
Sahi, gelmeyi düşünmüyor musun yaza kadar
Yoksa gelemiyor musun kalbinde mi prangalar
Boşa sıra beklerim buz kesen soğuk koridorlarda
Sonbahar aşk gibidir gelir kurutur dalları.
Benim aşkım ilkinedir şen şakraktır yeşildir
Bırak sonbaharı, döksün tüm yaprakları.
Ben kıyamam dökeceğim tek şey içimdir.
Kimisine göre büyük yalnızlıktır sonbahar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!