Senin yolların bana kadar
Sanki alın yazısısın, bir kader
Sen ki koca bir aşksın
Bana kadarsın, kadersin, kedersin
Benim evrenim sadece sen kadar
Beş koca ay oldu beyaz örtü kalktı yerinden
Yemyeşil oldu heryer iklimler değişti gidişinden
Ulu çınar ağacı bile kurumuş etkilenmiş derinden
Mahrum kalmaya alışamadım sesinden,teninden
Uzun kavaklar mı kısalmış yoksa nedir bu gördüğüm
Aylardır dokunmuyorum kaleme
Aramıza soğukluk girdi
Ne zaman alsam elime
Mısralar önemini yitirdi
Kağıda da küsesim geldi
Mürekkebi tükenmiş kalemden farksız yokluğun
Bastırdıkça yırtılıveriyor canımın içinde bir şeyler
Ve sen, yazmamaya devam ediyorsun seda etmeyip
Anlamını yitiriyor mısralar, bu şehir, bu şiirler...
Yaşayanların geldiği bir noktasın ama
Ben yaşamıyorum fakat ayaktayım hala
Bırak bizi bir sahilde görmeyi el ele kol kola
Artık suretini seyretmem bile bana mübalağa
Benden umut bekleme toprağa verdim aminle
Neden sallanırsın kavak ağacı yerini mi sevmedin ?
Yoksa çok bekledin de yarin mi gelmedi ?
Yeşermiş yaprakların, dökmeye yer mi ararsın ?
Rüzgarın azizliğine mi uğradın ondan mı bu kaçısın ?
Gövdendeki yazılar nedir öyle belli belirsiz ?
Ne paraydı derdim ne de pul
Ben meşke yoksuldum
Ne lütuf isterim, ne bir kul
Ben bir sana yoksunum
Yağmurlar yağarken mi sevmeli seni
Yoksa güneş doğarken mi kış vakti
Bir hastanın umudunda mı aramalı yoksa
Yüreklerde çınlayan müzik sesinde mi
En iyisi mi gaipten sayıp aramamak seni
Belki hayat kocaman bir oyundur
Ve kurallara göre birleşmemiz imkansız
Ama günü elbet gelir ve bunu biri durdurur
Çünkü hiçbir güç olmaz bu kadar vicdansız
Bir çınlamaya herkes sağırlaşır
Bilemiyor insan, arayıp duruyor usul usul.
Bilse ne olacak ki, tutacak mı hayatın yularını ?
Deh diyebildi mi bugüne kadar bir kez bile ?
Ne yapacak mesela toprağı karış karış ekecek mi ?
Yoksa emsaline bilenip yarış mı edecek ki ?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!