Serin Bir Gölge Şiiri - Yücel Özkü

SERİN BİR GÖLGE
Gönlüme serin bir gölge düştü,
Teni yaz güneşi, buğday teniydi.
Kokusu dağ yeli, içime doldu,
Gözünü açınca sabahım oldu.

Gülüşünde nar çiçekleri açtı,
Boyu selvi, gönlüme bahar doldu.
Bir bakışı düştü gönül evime,
Sevgisi içimde güzelce kaldı.

Saçına akşamın yeli değince,
Yolların hepsi evime döndü.
Sesi gönül kıyımda suya benzedi,
Sessiz yüreğime baharlar indi.

Sözü bal gibiydi, sevgisi derin,
Bir bakışı yetti, gönlüm oldu serin.
Adını anınca uzaklar yakın,
Sevdiğim o kadın ömrüme yazıldı.

YÜCEL ÖZKÜ
14 Ağustos 2026/22:44