Serçe Bir Kuştu Şiiri - Sibel Orhan

Serçe bir kuştu
Gün görmedi ömrünce,
Gölge düştü kanadına,
Uçamadan düştü yere

Serçe usulca kıvrıldı,
Yoksun, yalnız kaldı,
Gözleri nemli,
Dünya kahrı sardı

Serçe bilmezdi zalimi,
Küçüktü, savunmasız,
Bir damla su istedi,
Yaralıydı maşuk kalbi

Serçe sessiz gitti,
Gökyüzü hüzünlü,
Asude kanatları,
Çığlıkları sustu

Serçe bir kuştu,
Kıydınız ona,
Minik bir beden,
Gömüldü gökyüzüne

Ve gökyüzü sordu;
“Kimi koruruz artık
Serçelerin yoksa sesi?