Büyük bir boşlukla uyandım
Yastığımın soğuk yanı bile yakıyordu başımı
Zordu sensizliğe göz açmak
Uyanmam lazım ama sen varsın düşlerim de
Ne mümkün uyanmak
Arafta mı kalacaktım ben hep böyle
Uyurken boşluk uyanıkken zayıf soluk
Ne olacak bana sen söyle
Yüreğimden akıyor kanlar oluk, oluk
Zor sabahlara merhaba demek
Dar bir solukla nefeslenmek
Boşlukta kaybolan gök kubbeye ulaşan seslere kulak vermek
Aydan kalan izi sabaha gizlemek
Fecri sadıkta Allah'a yönelmek
Giden ömre göz yaşlarıyla gülmek
Bu ahval ile ölümü beklemek
Kayıt Tarihi : 30.03.2026 00:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!