Şenol Bulut Şiirleri - Şair Şenol Bulut

Ben yazdım,
Sen okudun.
Ben varıdım,
Sen yokudun.
Hangi kiraz ağacının,

Ordu'nun dereleri
Kurudu da akmaz oldu.
Yanıbaşında kır çiçekleri
Açıyor ama,
Kokmaz oldu!

1 + 1 = 1
1 x 1 = 1
V1 = 1
1: 1 = 1
Kısacası
Ben ve sen = 1

Fındıklığın ortasında,
Otuzüç kök tütün.
Dokunmadım şeycağazına,
Kaldı büsbütün.
Ayrılmadım ardından,
Kucağa gelmeye başlayınca torun.

Yaz beni dedin,
Yavan oldu.
Çiz beni dedin,
Flu oldu.
Sar beni dedin,
Gevşek oldu.

Şarkılarla Şiirlerle
Anlatırdım Sevdiğimi Sana
Delilerin sayıklaması gibi
İlk göz ağrımsın benim
Yalnızlığa iterek beni
Ellerin diline düşürdün

Beraberlik zamanı geldi geçiyor
Merhaba sevgilim ben geliyorum
Neyimiz var bizim aşkımızdan başka
Aşkımıza leke gelmesin istiyorum

Ellerin ellerimden hiç kopmasın

Fani dünyanın gidişine ayak uydurup
Adımlarımı dengeleyemedim bir türlü
Tam ayakta durdum derken
Maalesef bozuluyor denge aniden
Aldırma gönül demekle yetiniyorum mecburen
Aslında böyle olmaması gerek

Altın çakmak, mülayim.
Seni kısmet bileyim.
İncikleri arala da,
Usul yavaş gireyim!

Altın çakmak çakmak,
Üstün izmarit sanki.
İki uçlu mıknatıs gibisin.
Bir uç tutkal gibi yapışıyor,
Öteki yaklaşma, uzak dur diyor..