Şenol Bulut Şiirleri - Şair Şenol Bulut

Adem ile Havva’dan
Şenol ile Kadına
Kadar
Heyecanından bir şey kaybetmeyen
AŞK
Sen nelere kadirsin

Dereler bulanık,
Artarak akıyor.
Ha bu gözler sevdalı,
Melul melul bakıyor.

Ortam sıcak mı sıcak,

Turan Emeksiz ‘in ölümü.
28 Temmuz
İzine ayrılış vedası
Ve de, bu ara zaman yılın güzel zamanı.
28 Şubat
Ayın son günü.

Sabah sabah,
Ac Ac,
Kendi halinde
Yürüşteysen,
Yiyecekten başka,
Ne düşünebilirsin ki?

Açmak,
Benzin ateşi gibidir.
Birden tutuşur, yanar.
Fos diye geçer, söner.
Aralamak, öylemi ya!
Şimşir kütüğü gibidir.

B E N D E N
Dünya senin değil,
Sen dünyada bir parçacıksın,
Verdiklerini, aşırı kullandığından,
Sende bir atık oluyorsun,
İmha edilmek zorunda kalınıyorsun.

İncivez karadere arası
Orasıdır, bisiklet yolunun yarası.
Köprüleri yapılsa,
Kurulsa idi bağlantısı,
Tamamlanacaktı bisiklet arenası.

Giresun'un evleri
Var idi
Yetmez oldu.
İnsanları çoğalınca
Ot bile bitmez oldu!

“Ayşe benim,
Gül benim,
Haliyle Ayşegül benim.”
Diye sesli düşündü isem;
Hiddetlenmiş gibi görünüp de,
Bıyık altından gülümsemenin alemi ne ola ki?

Hakkı tanımayan,
Hukuku uygulamayan,
Adaleti sağlamayan,
Yönetici seçtiysen,
İnsani yaşam beklentin,
Boşunadır boşuna.