Şenol Bulut Şiirleri - Şair Şenol Bulut

Çok geceler bekledim,
Gelir, kalırsın diye.
Misafirsin sen,
Umduğunu değil,
Bulduğunu yersin, diye.
Üzülme sakın,

“Gözümü açıp ta
Mutlu dünya mı yıkmayın”
Diyen ozana
Hak vermemek elde mi
On dördün de gözünü açtığın yavrunun
Mutluluğumu bir anda yıkmasına ne demeli

Ah size,
Vah bize,
İndir .onu dize,
Hoş görünsün göze!.

Nasıl unutabilirim insafsız küçüğüm seni
Unutmak için unutulmak gerek, yoksa unuttun mu beni
Gelmez razı tanrı bile sevenlerin unutmalarına
Tam alışmışken birbirimize, inanmışken aşka
Elimden bir kuş gibi uçup gittin uzaklara
Nasıl oldu, neden oldu bir anlam veremedim

İnsana
İnsan olduğunu hatırlatmana gerek yok
O biliyor
İnsanlıkla alakası olmayana
İnsanlıktan bahsetme
O zaten anlamaz

Işımadı giddi,
Gecenin garanlığı da.
Sen ne bok garışduruydun
Zalimin beni uydurduğun da.

Baharın gülleri soldu,
Görünce beni gözleri doldu,
Arasıra oturduğumuz,
O ağacın altını sordu,
Bu kısacık görüntü,
Beni çook yordu!

İ ‘ni insanlardan, iyilerinden
S ‘ni sisten, sesten ve de sevginden
T ‘ni tarihinden, taşından, toprağından
A ‘nı avarelerinden, aşıklarından
N ‘ni nedenlerinden, niçinlerinden
B ‘ni bulunanlarından, bulunmayanlarından

Gözlerinde kendimi seyretmek
Dizlerinde yatmak
Kollarında uyumak
Yanında durmak
Saçlarını koklamak
Gülüşünü görmek

İsyan nedir bilir misin
Doğduğuna
Doğurana
Yaradan’a
İsyan etmeyen bilebilir mi
İsyanı kağıtlara dökenlere