Şenol Bulut Şiirleri - Şair Şenol Bulut

Hep kaçmaya çalıştım
Kötülerden kaçmak istedim
Dünya iyilerden çok kötülerle dolu
Yokluktan kaçamadım
Çünkü içinden çıkamadım
Aşktan kaçayım dedim

Deniz kağıt gibi,
Kımıldamaya üşeniyor sanki.
Ne balık var?
Ne de martı.
Doğada yaşam,
Ölmüş adeta!..

Bir fırtına
Bir yağmur
Bir sel
Hadi gel
Götüreceklerini al
Kalanlar yeter

Uyy 🛸 ufo lar, sofi ler,
Kara delikleri,
Çekin uzaydan..
Debellenip durmayın,
Düşeceksiniz kucaktan..

Karanlıkta göz kırptı isen
Farkedemedim.
Bilse idim,
Kör kuyuya girip de,
Suyunu almazmıydım.

Baharın gülleri soldu
Çocuk içeri girince
Onun tulukları doldu
İçersi karanlık bir yoldu
Hiç bir şey olmasada
Her şey zaten oldu

Ben istedim kese,
O gönderdi kase.
Kalır iken kıt nefese,
Sese gel imansız sese.

Seçtiklerinin sayesinde,

Karabayırın düzü
Gel Kemal
Kurtar bizi..

Her yüz yılda bir
Geliyor ise Kemal

Sen orada,
Ben burada,
Onlar arada,
Başımız belada.

Kemale erseler,

Kim sapık?
Kim aşk dolu?
Kim akıllı?
Kim deli?
Karar verici kim?