Şenol Bulut Şiirleri - Şair Şenol Bulut

Dedikodu yapmak
Yalan söylemek
Rüşvet yemek
........ gibi şeyler
Yaptıklarımız
Fakat başkalarından

Ellerin pamuk
Gözleri mahmur
İnan insanı incitmiyor sözlerin
Ne derse desin başkaları
El alemle düğün olur, bayram olur
Aslında hiç mi hiç önemli değil

Karşındaki düşman gibi
Tedbirli ol
Fakat
Dost gibi davran
Yoksa
Pişmanlık bir şey değiştirmez

İnsan doğulur
İnsanca yaşanır
İnsanca ölünür

Bir kesim insan
Bunu başarır

Saatimin içinde
Sabitleştirdim seni
Her daim zamanı takip gibi
Nasıl iç içe isem, seninle de öyleyim
Resmin sen olarak sabit bir nokta
Saniye kolu beni temsilen devamlı dönmekte

“Bu gün de açız”
Demekten,
Utanır olduk.
Sebep olanların
Utanmasını beklemeden
Harekete geçmeli.

Ayn, bakacak
Leb, busecik
Sine, tutacak
Göbüş, yazacak
Ma, girecek
Ne haz verici isimler..

Gurbet nere gülüm,
Sıla nere?
Yol hep benim mi, gülüm?!

Ekmek nerede gülüm,
İş nerede?!

İnsanın uzun olanı
Pek dengeli yürüyemez gibi gelir bana
Sanki tepedeki beyin
Uzun sürede hükmediyor ayaklara

Uzun sözlerde sıkıcı gelir insana

Şaşırırdım gördüğümde
Aptallaşırdım konuşurken
Delicesine seviyordum çünkü
İçiyorum şimdi, sanma ki yokluktan
Yokluğundan, yalnızlığınla
El ele olduğumdan