Seni Sevmek Şiiri - Evren Elvin Köseoğlu

Seni sevmek…
Bir yangını avuçlayıp
“Canım yanmaz” diye kendini kandırmak gibi.
Gözlerin var ya…
İnsanı secde ettiren bir felaket sanki.
Bakınca içimde bütün dengeler devriliyor,
Aklımın duvarlarına adın çarpa çarpa çoğalıyor.
Senin sesin
Gece yarısı içilen sigaranın dumanı gibi;
Yavaşça giriyor içime,
Sonra bütün ruhumu zehirliyor usul usul.
Ben sende
Cenneti de gördüm cehennemi de.
Bir dudağının kıyısında hayat dururken,
Bir susuşunda kıyamet kopuyordu içimde.
Öyle sıradan sevmedim seni…
Ben seni,
Kaburgama saplanan bir ayet gibi taşıdım.
Kalbim her attığında
Adınla kanadı içim.
Şimdi biri gelip
“Aşk nedir?” diye sorsa bana,
Hiç düşünmeden seni gösteririm.
Çünkü bazı insanlar
Sevilmez sadece…
İnsanın içine işlenir,
Çıkmayan bir yara gibi.