Seni Sevdim Şiiri - Seyrani Göl

Seni sevdim.
Ama bunu sana hiç söyleyemedim.
Çünkü bazı cümleler,
söylendiği an anlamını kaybediyor.

Sen gülerken,
dünyanın bir anlamı var sanıyordum.
Meğer anlam,
yalnızca senin yüzüne düşen kısa bir ışıktan ibaretmiş.

Senden sonra
şehir aynı kaldı.
Aynı kaldırımlar,
aynı gökyüzü,
aynı akşam güneşi...
Değişen yalnızca
yürürken içimde taşıdığım bendim.

Seni özlemek,
sana kavuşmayı beklemek değil artık.
Yokluğunu,
hayatın değişmeyen gerçeği gibi
sessizce kabul etmek.

Belki de seni en çok
vazgeçtiğim gün sevdim.
Bazen
kavuştuğuma değil,
içimde yaşatmayı seçtiğime
ait olduğumu anladım.

Şimdi sabahları
güneş yine aynı pencereden doğuyor.
Ben perdeyi açıyorum,
ama seni değil,
kendimde kalan sessizliği karşılıyorum.

Ve hayat,
hiçbir şeyi açıklamadan
akmaya devam ediyor.
S.GÖL