SENİ SAYIKLIYORUM
Seni sayıklıyorum yine... Gece, adını yastığıma bırakıp gidiyor. Sabah oluyor, ama güneş bana hiç doğmuyor.
sen yoksan, aydınlık bile yolunu şaşırıyor.
Yalnızlıklar içinde kendime seni anlatıyorum. Duvarlar ezberledi sesimi, aynalar gözyaşlarımı... Bir tek sen duymadın kalbimin sessiz çığlığını.
Ruhum seni seçti... Aklım bin kere "unut" dedi, kalbim bir kez bile dinlemedi. Her vazgeçişimde yeniden sana döndüm.
Çoğu aşklar, ölmeyi bilir de bitmeyi bilmez.
Nasıl sevdim seni... Bir ömrü tek isme sığdıracak kadar, kendimi unutacak kadar, yaralarımı bile sana benzetip sevecek kadar...
Sen de sevseydin... Belki dünya bu kadar eksik olmazdı. Belki yağmurlar bu kadar içime yağmazdı. Belki ellerim, boşluğa değil, ellerine kavuşurdu.
Bak... Bir Leyla oldum şimdi. Çöllerde yürür gibiyim. Nereye baksam kum değil, hasret savruluyor yüzüme. Susuzluğum suya değil, bir kez "gel" deyişine.
Yine yaralandım... Kimse görmedi.
en derin yaralar kanamaz. İnsan en çok, sevdiğinin sevgisizliğinde can verir.
Ben seni suçlamıyorum. Belki kader, aynı gökyüzünün altına yazdı bizi, ama aynı sabaha uyandırmadı.
Bir gün adımı hatırlarsan, beni gözyaşlarımla değil, seni delice seven o yorgun kalbimle hatırla.
ben seni bir mevsim değil, bir ömür sevdim.
eğer aşkın bir mezarı varsa, başucunda şu yazacak:
" sevdiği hâlde kavuşamayan, ama sevmekten hiç vazgeçmeyen bir yürek uyuyor..."
Kayıt Tarihi : 31.07.2026 00:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!